Ognisty taniec uczuć – flamenco i jego historia
Namiętność, dynamika, ekspresja – to tylko niektóre określenia, przychodzące na myśl, gdy mówi się o flamenco – jednym z najciekawszych gatunków tańca. Nie ma chyba osoby, która by nie kojarzyła barwnych sukien czy wachlarzy, charakterystycznych dźwięków gitary i tupiących obcasów, zamaszystych gestów rąk przy gromkich okrzykach: Ole! Czy jednak znamy prawdziwe oblicze flamenco?
2015-09-30, 12:51

Jedno miejsce, wiele kultur
W rzeczywistości ta wyjątkowa forma sztuki łączy w sobie muzykę – opartą na brzmieniach gitary i rytmie wystukiwanym za pomocą specjalnej, drewnianej skrzyni – oraz taniec, charakteryzujący się finezją figur, zjawiskową koordynacją ruchów i ekspresją całego ciała. Bogata i skomplikowana forma flamenco wyszczególnia ponad 50 różnych figur, odmiennych pod względem nie tylko rytmu czy plastyki, ale także rodzaju przekazywanych treści – kiedy Jondo wyraża głębsze i trudniejsze uczucia, jak miłość czy smutek, Festero pozostawia widza w nastroju wesołości.

Za miejsce, z którego wywodzi się flamenco, uznaje się hiszpańską, słoneczną Andaluzję. Prawdą jest jednak, że zarówno u początków, jak i na dalszych etapach rozwoju gatunku, niebagatelny wpływ na kształt artystyczny widowiska miały różne kultury: fenicka, grecka, kartagińska czy rzymska. Można tu również znaleźć ślady akordów liturgii semickich, a nawet akcenty muzułmańskie i elementy rytmów cygańskich.

 

Dojrzewanie do doskonałości
Dopiero na przełomie XVIII i XIX wieku dorobek ten zebrały 3 powstałe szkoły, co przypieczętowało istotne miejsce flamenco wśród tańców hiszpańskich. Pierwotnie towarzyszył mu śpiew a capella. W późniejszych czasach nową ścieżkę rozwoju wytyczały tematy układane przy udziale charakterystycznych dla gatunku dźwięków. Znowu przełom XIX i XX wieku okazał się Złotym Wiekiem Flamenco, zaznaczającym swój ślad w każdym aspekcie tej formy sztuki: tańcu, śpiewie i warstwie instrumentalnej. Następnie gitarzyści, tworzący do tej pory muzyczne tło dla ekspresji ruchów ciała, stawali się solistami, osiągając szczyty perfekcji i kunsztu oraz nadając flamenco pełny, artystycznie dojrzały charakter.

Mimo andaluzyjskich korzeni, trudno jest mówić o jednorodności natury tego gatunku, której dzisiejszy kształt zależy od udziału wielu różnych kultur. Nie zmienia to jednak faktu, że na tym polega plastyczne i emocjonalne bogactwo flamenco – widowiska zaczarowującego widzów na całym świecie.

Historia ognistego tańca uczuć jest znacznie bogatsza – więcej informacji w artykule na portalu kreatywna.pl.

KONTAKT / AUTOR
Dominika Pawlikowska
+48 22 360 55 00
POBIERZ JAKO WORD
Pobierz .docx
Biuro prasowe dostarcza WhitePress
Copyright © 2015.  Dla dziennikarzy